گاهي مردم از هزينه‌هاي فيزيوتراپي گله مي‌كنند. نظر شما چيست؟
 به نظرم رشته فيزيوتراپي در حقيقت يك درمان رايگان است و ارزانترين درمان در وزارت بهداشت محسوب مي‌شود. همچنين يكي از پر‌نياز‌ترين رشته‌ها، اين رشته است. ولي متأسفانه وزارت بهداشت راه درمانهاي پرهزينه را چهار بانده مي‌كند و راه درمانهاي كم‌هزينه را دوطرفه و باريك مي‌كند، در حالي كه اين رشته مي‌تواند مصرف دارو را كم كند.

مثلاً يك بيمار توانبخشي قلبي يا مبتلا به آرتروز زانو در اين رشته هيچ احتياجي به دارو درماني ندارند. اگر ما فكر كنيم كه مصرف سرانه دارو را در جامعه با فيزيوتراپي مي‌توانيم كم كنيم، به اهميت جايگاه آن پي مي‌بريم. ولي برنامه‌ريزي‌هاي وزارت بهداشت در اين مورد به گونه‌اي است كه هميشه راه مراجعه بيماران را براي درمان‌هاي غير دارويي مي‌بندد.

پس به نظر شما شناخت مردم از اين رشته در مقايسه با كشورهاي ديگر خوب نيست؟
 نه، خوشبختانه شناخت مردم بيش از آن چيزي كه ما روي آن كار كرديم است. منتها جايگاه فيزيوتراپي به آن سرعت بر خلاف چيزي كه در دنيا مشاهده مي‌كنيم نبوده. در حقيقت اين رشته به اندازه نياز جامعه جايگاه ندارد.

و به نظر شما مشكل كجاست؟
 ببينيد، ما به عنوان متخصصان در اين رشته فقط مي‌توانيم از نظر علمي كاري كنيم كه فيزيوتراپي بهتر شناخته شود، ولي نمي‌توانيم كاري كنيم كه سياستگذاري وزارت بهداشت در مورد جايگاه اين رشته در كشور تغيير كند.

در حقيقت سلامت جامعه ما در نظام بهداشت و درمان مثل يك پازل است كه هر كدام از قطعات اين پازل رشته‌هاي مختلف پزشكي هستند. يكي از آنها هم فيزيوتراپي است كه در كشور ما متأسفانه اين پازل يا جاي خودش نيست و يا كاملاً خاليست. من معتقدم ما هنوز جايگاهي در نظام وزارت بهداشت و درمان نداريم، در حالي كه در كشورهاي ديگر براي اين رشته سياستگذاري ويژه‌اي مي‌شود.

پزشكان در مورد اين رشته چقدر آگاهي دارند؟
 در اوايل ورود فيزيوتراپي حتى بيشتر پزشكان هم در مورد فيزيوتراپى آگاهى نداشتند. چون رشته نويى بود. البته ارتوپدها و جراح‌هاى مغز و اعصاب مى‌دانستند، بعد از هر عمل بيمارشان نيازمند فيزيوتراپى است. كم‌كم بقيه پزشكان در رشته‌هاى مختلف وقتى مى‌ديدند بيمارانشان با مراجعه به ما به نتايج خوبى مى‌رسند به اهميت اين رشته پى بردند.

 آماري داريد كه در چند درصد موارد پزشكان درمان فيزيوتراپي را براي بيماران تجويز مي‌كنند؟
متأسفانه در جامعه كنوني ما راه‌هاي مراجعه به تخصص‌هاي مختلف و مصرف بي‌رويه دارو بسيار راحت و در دسترس همگان است ولي در مقابل آنچه كمتر مورد توجه قرار مي‌گيرد، درمان‌هاي ارزان قيمت و راهكارهاي عملي نظير فيزيوتراپي در جهت پيشگيري از ابتلا به انواع بيماريهاست.

 الان در اكثر برنامه‌هاي رسانه‌اي آنچه بيشتر به عموم مردم آموزش داده مي‌شود، نحوه مراجعه به پزشكان خاص و يا استفاده از روشهاي درماني پرهزينه است، در حالي كه در جامعه ما ديگر مردم مي‌دانند كه فيزيوتراپي راه درماني كوتاهي است، اگرچه اين راه توسط خيلي از متخصصان به علت اقدامات درماني بي‌مورد طولاني مي‌شود.

خيلي از مردم هم در مواقعي كه بايد به يك فيزيوتراپ مراجعه كنند خوددرماني را ترجيح مي‌دهند. نه؟
شايد به اين خاطر كه در هيچ كجاي دنيا اينقدر راحت دارو در اختيار مردم قرار نمي‌گيرد. امروز در تمام كشورهاي پيشرفته روند درمان به جايي رسيده كه مواد شيميايي و دارو براي درمان ديگر بايد كنار گذاشته شود.

 امروز شعار طب مدرن طب بدون دارو است. شعار كنگره ما هم اين است: مصرف داروي كمتر، تجويز داروي كمتر، نگهداري داروي كمتر و در نهايت خوددرماني كمتر. خوددرماني در جامعه ما فرهنگ شده است. ولي متأسفانه وزارت بهداشت براي اين همه دارو كه در خانه‌ها وجود دارد يك ستاد تشكيل نمي‌دهد و براي پيگيري و كم كردن مصرف دارو اقدام جدي نمي‌كند.

 فكر نمي‌كنيد شما بيش از حد داريد روي تأثير فيزيوتراپي تاكيد مي‌كنيد؟ يعني واقعاً اين رشته اين جايگاهي را كه مي‌گوييد در طب مدرن دارد؟
 شك نكنيد، درمان بسياري از بيماري‌ها از قبيل فلج مغزي، عمل قلب، آرتروز زانو و شكستگي‌هاي مختلف به فيزيوتراپي وابسته است. امروز خيلي از درمانها فقط با فيزيوتراپي ميسر مي‌شوند ولي متأسفانه برنامه‌هاي تبليغاتي با شدت زيادي جلو مي‌روند و سياستگذاري اساسي را در هر كشوري متلاشي مي‌كنند. داروهاي خاصي را تبليغ مي‌كنند كه فقط در مطب‌ها فروش مي‌رود به گونه‌اي كه الان ميدان ناصر خسرو را مي‌توانيم در خيلي از داروخانه‌ها و مطب پزشكان خيلي راحت ببينيم.

يعني شما مي‌گوييد امكان دارد يك بيمار بعد از يك عمل موفق، تنها به خاطر فيزيوتراپى نشدن دچار مشكل شود؟
بله، خيلى وقت‌ها عمل جراحى به خوبى انجام مى‌شود، ولى بعد از آن تحرك و توان شخص كم مى‌شود، گاهى وقتها مريض بعد از عمل، فيزيوتراپى نكرده و معلوليت خاصى در آن عضو پيدا مى‌كند كه ديگر قابل جبران نيست.

عقب‌ماندگي تجهيزات فيزيوتراپي در كشور ما چقدر در عقب‌ماندن جايگاه فيزيوتراپي نقش داشته؟
در مورد تجهيزات و دستگاه‌هاي اين رشته نواقص زيادي وجود دارد كه روي هيچ‌كدام از اين دستگاه‌ها امضا و تاييد انجمن فيزيوتراپي ايران پاراف نشده است، يعني هيچ‌يك از متخصصان انجمن فيزيوتراپي روي كيفيت اين دستگاه‌ها نمي‌توانند نظر دهند. امروز دستگاه‌هايي در بازار فروخته مي‌شود كه اصلاً تحريك فيزيكي مناسبي ندارند در حالي كه تبليغات گمراه‌كننده در مورد اين دستگاه‌ها روز به روز افزايش پيدا مي‌كند.

اين نقص تجهيزات روي نتيجه درمان هم مؤثر است؟
به طور حتم نقص در دستگاه‌ها روي جلسات درمان تأثير منفي مي‌گذارد. امروز در كشور ما تبليغاتي كه روي اين دستگاه‌ها مي‌شود خيلي بيشتر از آن‌چيزي است كه روي بروشورهاي اين دستگاه‌ها تبليغ مي‌كنند.

نمونه آن دستگاه‌هاي سنجش پوكي استخوان است كه به علت همين تبليغات امروزه حتي دختران خيلي جوان هم به اين فكر مي‌افتند كه براي سنجش پوكي استخوان اقدام كنند، در حالي كه سن پوكي استخوان به هيچ وجه كاهش پيدا نكرده است.

 نمونه بارزتر آن دستگاه‌هاي سالنهاي بدن‌سازي است كه با تبليغات كاذب نظير از بين بردن چربي سعي در جلب مشتري دارند درحالي كه چربي در هيچ حالتي تحت شرايط ماساژ با دستگاه در اين سالنها آب نمي‌شود و باز هم متأسفانه وزارت بهداشت هيچ نظارتي بر كار اين سالنها ندارد.

نسبت‏ الان  به چند سال قبل سن مراجعه‌كنندگان به مراكز ارتوپدي و فيزيوتراپي كاهش پيدا كرده يا افزايش؟
در حال حاضر ميانگين سن مراجعان، از حدود 06 سال به 03 تا 53 سال كاهش پيدا كرده است و امروزه بسيارى از بيماران مراجعه كننده كلينيك‌هاى ارتوپدى و فيزيوتراپى را جوان‌ها تشكيل مى‌دهند.

 اما اگر بپرسيد چند درصد از مردم چنين مشكلى ندارند، شايد بتوان گفت كمتر كسى را مى‌توان سراغ گرفت كه چنين مشكلى نداشته باشد. يا شايد بتوان گفت هيچ كس. چه كسانى كه كارهاى سبك انجام مى‌دهند و چه كسانى كه كارهاى سنگين انجام مى‌دهند.

فكر مى‌كنيد چه عواملى باعث شده كه مردم ما به خصوص در سن پايين اين قدر دچار دردهاى عضلانى و عصبى و مفصلى شوند؟
 جامعه امروز ما تنبل شده و به بيماري کم تحرکي مبتلا است که تبعات سوء آن شيوع چاقي و پوکي استخوان به ويژه در سنين پايين از طريق فاکتورهاي اين بيماري با عنوان بيماري ساکت است.

 امروز والدين فكر مي‌كنند كه اگر واكسيناسيون كودكانشان را به موقع انجام دهند وظيفه خود را به طور كامل در مورد آنها انجام دادند در حالي كه به تحرك و وضعيت فيزيكي كودك خود به اندازه توجه نمي‌كنند.

 افراد مبتلا به بيماري ساکت و يا بيماري کم‌تحرکي، علائم بيماري ندارند و در ظاهر سالم هستند اما هيچ تضميني براي سلامت جسماني آنها در آينده وجود ندارد. علاوه بر اين چند‌شغله بودن اغلب ايراني‌ها، افزايش درصد اشتغال زنان، افزايش هزينه‌ها و نحوه زندگي، افزايش جمعيت، ورود تکنولوژي‌هاي جديد به کشور و نوع نگاه جامعه به فرهنگ سلامت از جمله علل ابتلاي جامعه به بيماري کم تحرکي است.

ميزان دردهاي عضلاني – اسكلتي در كدام گروه از افراد بيشتر است؟
در كسانى كه كارهاى سبك انجام مى‌دهند. عضلات افراد پشت ميزنشين فعاليتى ندارد و بيشتر مفاصل بدن آنان، در وضعيتى غيرطبيعى قرار مى‌گيرد. عضلات سد دفاعى در برابر فشار به مفاصل است. در اين شرايط عضله فعال نيست و قرار گرفتن مفصل در حالتى غيرطبيعى و فشار بر آن بدون سد دفاعى، تخريب بيشترى در پى خواهد داشت.

منبع:http://www.dpt.blogfa.com/
.


 

نوشته شده توسط فرجود شکوهی- dpt در 86/11/26 ساعت 17:49 موضوع خبر | لینک ثابت