دیشب تلفنی با آقای موذن زاده صحبت می کردم.نکات جالبی را مطرح می کرد.

 

 

گفت : در تلاش است تا به توسط انجمن شرح وظایف فیزیوتراپی را نوشته و

 

 در وزارتخانه تصویب نماید.

 

چیزی که تاکنون در طول تاریخ فیزیوتراپی ایران صورت نگرفته است.

 

به طور مثال:

 

( جمعیت مامایی کشور این کار را کرده اند و هم اکنون اجازه نوشتن سونوگرافی را دارند)

 

 

هم اکنون فیزیوتراپیست ها قانونا" حتی اجازه نوشتن (دستشویی فرنگی یا

 

 حتی عصا - واکر و...)را نداریم نه ما ها که حتی phd های ما هم  قانونا"

 

حق اینکار را ندارند.

 

 

گفت : در تلاش است تا حتما" وقت جلسه ای با وزیر بهداشت گرفته شود.

 

 

گفت: ما در شیراز بهیچوجه اجازه تغییر نام بخش های فیزیوتراپی به طب

 

فیزیکی را نداده ایم و نخواهیم داد و گفت: که فیزیوتراپیست های تهرانی و

 

انجمن فیزیوتراپی باید عکس العمل قاطع نشان دهد.

 

 

گفت : تنها راه نجات ما dpt است ولا غیر و باید هرچه زودتر زمینه پذیرش

 

دانشجویان dpt را آماده کنیم و ادامه داد: تنها راه حل ما لابی گری است و

 

باید با لابی گری و توجیه افراد می توانیم به اهداف خود برسیم.