1. پذيرش منطقي آسيب نخاعي، اتخاذ راه حل هاي مقابله با آن را تسهيل مي نمايد.
2. پذيرش فرد در خانواده و اجتماع وي را در امر فوق تشويق نموده و سبب جلوگيري از گوشه گيري وي مي شود.
3. انجام تمام مراحل درماني تحت نظر پزشك معالج شامل رفع فشار از نخاع و ثابت سازي ستون فقرات ضروري بوده و توانمندي فرد را افزايش مي دهد.
4. گوشه گيري، طرد اجتماعي و دردهاي احتمالي زمينه را براي گرايش فرد به مواد مخدر را فراهم مي كند كه بيمار بايد كاملا مراقب اين مشكل باشد.
5. حفظ استقلال اقتصادي و اشتغال براي بيماران آسيب نخاعي در صيانت از شخصيت اجتماعي وي امري بسيار مهم مي باشد. قابل ذكر است اين بيماران در بسياري از مشاغل موفق تر عمل مي كنند.