آفتابا  بار دیگر  خانه را   پر نور  کن         دوستان را شاد گردان دشمنان را کور کن

از پسی کوهی بر ا و سنگهارا لعل ساز        بار دیگر  غوره هارا پخته و  انگور کن

ای رفیق بیدلان  وای انیس  خسته گان         دشت  را و کشت  را پر حل و پر نور کن

شمس تبریزی  نقاب کبریا را  بر کشا          جان مشتاقان شمع روی خود  پر نور کن