دکترای حرفه ای در هندوستان

 

در سال ۲۰۰۵ میلادی در یک تصمیم ناگهانی دکتر علی ایرانی (PhD) ریاست انجمن فیزیوتراپی هندو بقیه فیزیوتراپیستهای هندی در یک تصمیم ناگهانی شروع به بکارگیری گسترده از عنوا ن دکتر در اول اسامی خود کردند.

در ابتدا ۹۰فیزیوتراپیست داوطلب و شاغل در بخشهای خصوصی اقدام به استفاده از عنوان دکتر نمودند و آنهم بدون گذاردن دوره!!!

شکایات متعددی بر علیه فیزیوتراپیستها شد و انجمن فیزیوتراپی هند با شهامت و شجاعت از حقوق فیزیوتراپیستها دفاع کردند و بعد از یک سال تلاش حقوقی ،شورای عالی قضایی هند رای به صحیح بودن این کاربرد دادند و همه فیزیوتراپیستها هند از عنوان دکترا استفاده کردند.

یعنی هر فیزیوتراپیست هندی بعد از دوره چهارساله (Bs) دکتر است.

اکنون در هند برای کسب ارز ،برای بعضی از فیزیوتراپیستهای خارجی در صورت تمایل دوره های پنج یا شش ساله دکترای حرفه ای گذارده اند.

مسیری که هندوستان در آن رفت در حقیقت درک صحیح از فیزیوتراپی بود.

باید این نکته را هم بگویم دکترای حرفه ای فیزیوتراپی در آمریکا نیز از دوره حضوری یا نیمه حضوری یا پودمانی و یا مجازی گذشته اند و فیزیوتراپیستهای آمریکایی با ارایه بازآموزی ها و سابقه به کسب دکترای حرفه ای در امریکا نایل می شوند.

چرا در ایران مساله دوره گذاشتن پیش آمد :

علت اساسی یک نوع بیماری مسری بود و الا فیزیوتراپیسستها در عمل دکتر هستند و بعضی این عقیده را دارند چون در ایران فیزیوتراپی ناقص آموزش داده می شود حتی در دوره PhD شاید بتوان نقصها را با برگزاری دکترای خرفه ای بر طرف کرد.

به هر حال  فارغ تحصیلان ایرانی به شرط رجیستر شدن در هندوستان می توانند در آن کشور از عنوان دکترا استفاده کند.

در این رابطه می توانید از ایرانی های فیزیوتراپیست در هند سئوال کنید.

آدرس دکتر علی ایرانی ریاست انجمن هند :      dralirani@gmail.com