دوشنبه بیست و چهارم آبان ریاست محترم انجمن ٬ آقای دکتر ابراهیمی در مجلس توسط دکتر امامی رضوی عضو کمیسیون بهداشت برای دیدار با  وزیر دعوت می شود و پس از اطمینان خانم دکتر از اراده جدی ایشان برای راه اندازی دکترای حرفه ای فیزیوتراپی ٬ وزیر محترم بهداشت و دکتر امامی رضوی موافقت کامل خود را اعلام کرده و قول مساعد و جدی برای تسریع این مهم را به دکتر ابراهیمی می دهند .
 
از سوی دیگر ٬ روز سه شنبه بیست و پنجم آبان آقای موذن زاده که برای دیدار دکتر محققی معاونت آموزشی به تهران سفر کرده بود به همراه دکتر اکبری علیرغم هماهنگی قبلی از ساعت ۳۰/۱۰ صبح تا ۳۰/۱ بعد از ظهر برای دیدار با ایشان منتظر می مانند ٬ به طوریکه آقای موذن مجبور به تعویض بلیط برگشت می شود و تازه از اینجا داستان آغاز می شود .
 
انکار دی پی تی از پایه توسط دکتر محققی و بحث و مجادله و اظهارات صددرصد متفاوت با وزیر و بسیار ضد و نقیض ، و وقتی با پاسخهای محکم  و قاطع یارانمان رو به رو می شود تازه کاشف به عمل می آید که مشکل تخصص طب فیزیکی است و بس .
 
پیشنهاداتی بی شرمانه همچون اعطای MD و یا جلب موافقت متخصصین طب فیزیکی برای دکترای حرفه ای فیزیوتراپی مطرح شد که مخالفت شدید دوستانمان را در بر داشت و بدین ترتیب جلسه پایان می یابد در حالیکه در همین ساعات اس ام اس قول مساعد وزیر به رییس انجمن همه را هیجان زده کرده است و تا امروز ما در بهت ، که این دیگر چه ماجرای غریبیست برای فیزیوتراپی ایران !
 
 برای حق قانونی خود که وزیر هم با آن صددرصد  موافق است ، باید برویم و دم آقایان متخصص در رشته ای دیگر را ببینیم . شما چه فکر می کنید ؟ راز این معما در کجاست ؟ چه باید کرد؟