ناتواني جسمي، ‌علايق و تمايلات جنسي انسان را كاهش نمي‌دهد و او را از نظر جنسي غيرفعال يا «سرد» نمي‌كند بلكه فقط شيوه‌ها و مهارت وي در ارتباطات جنسي را تغيير مي‌دهد.
 
مسائل جنسي فقط «توانستن يا نتوانستن» نيستند

مسائل جنسي وسيع‌تر از توانايي براي يك عمل ساده آميزش هستند؛ يعني شامل احساسات، نگرش‌ها و باورها و رفتارهايي هستند كه احساس بودن و وجودداشتن را در انسان ايجاد مي‌كنند. براي افراد پاراپلژيك، كوادريپلژيك و ناتوان جسمي، ‌از دست دادن توانايي عمل جنسي - كه بعضا به علت محدوديت حركت يا بي‌حسي اندام‌هاي تحتاني پيش مي‌آيد - به آن معني نيست كه فرد ميل و تحريكات جنسي را نيز از دست داده است؛ چون تمايلات و محركات جنسي عموما از طريق مغز عمل كرده و پيغام براي تحريك فيزيولوژيك اندام‌هاي جنسي از طريق طناب نخاعي منتقل مي‌شود. به طور مثال حتي اگر فرد به دليل بي‌حسي در اندام تناسلي، ارگاسم (اوج لذت) را حس نكند، مي‌تواند ارگاسم «فانتوم» (تصور اوج لذت‌جنسي) را در ديگر قسمت‌هاي بدن تجربه كند.
 
چالش‌ها

با ناتواني در بخشي از بدن و استرس‌هاي حاصل از آن، فرد ناتوان و مراقبان‌اش، ديگر جوانب زندگي مانند زندگي جنسي وي را كم اهميت جلوه مي‌دهند؛ در صورتي كه آموزش-مشاوره با فیزیوتراپیست کارآزموده- حمايت تكنيكي و تقويت اين جنبه از زندگي، توان فرد براي مقابله با ناتواني جسمي ‌را بيشتر كرده و اميد به زندگي را افزايش مي‌دهد. محدوديت در ايجاد فرصت‌هاي جنسي، محدوديت در داشتن حريم خصوصي به علت نياز به مراقبت مداوم، نگرش منفي موجود در جامعه نسبت به فعاليت‌هاي جنسي افراد ناتوان جسمي ‌يا ذهني و احتمال مورد سوء‌استفاده واقع شدن، تبعيض و خشونت جنسي، همه و همه از مواردي هستند كه باعث فراموش شدن اين قشر از جامعه مي‌شوند. اين رفتارها، نه تنها توسط اعضاي جامعه انجام مي‌شود بلكه باور خود افراد ناتوان هم به مشكلات دامن مي‌زند. به شما توصيه مـي‌كنيم كه از آموزش‌ها و شيوه‌هاي توانبخشي جنسي -كه مخصوص افراد ناتوان جسمي يا ذهني است - كمك بگيريد.