من و دکترای حرفه ای فیزیوتراپی dpt

اما فلمينگ متوجه شد كه مضرات فنل ( يا اسيد كربوليك كه رايجترين ماده ضد عفوني‌كننده آن زمان بود) بيشتر از فوايد آن است ، چون گويچه‌هاي سفيد خون را سريع تر از باكتري‌ها نابود مي‌كند. فلمينگ مي‌دانست كه اين اثر زيانمند است چون گويچه‌هاي سفيد، مدافعان طبيعي بدن در برابر باكتري ها هستند.

در سال ‪ ۱۹۲۲‬فلمينگ برحسب تصادف ، ميكروب كشي كشف كرد كه باكتري‌ها را از بين مي‌برد، اما بر گويچه‌هاي سفيد اثري نمي‌گذاشت.

هنگامي كه فلمينگ دچار زكام شد، از ترشحات بيني خود كشت گرفت.

همچنان كه ظرف كشت را كه پر از باكتري‌هاي زرد رنگ بود بررسي كرد، اشكي از چشمش به درون ظرف افتاد. روز بعد وقتي كشت را مورد مطالعه قرار داد، در قسمتي كه اشك ريخته بود فضاي شفافي ديد. كنجكاوي و تيزبيني‌اش او را به نتيجه صحيح راهنمايي كرد.

در اشك ماده‌اي بود كه باعث تخريب سريع ( ليز) باكتري‌ها مي‌شد، اما به بافت انسان آسيبي نمي‌رساند. او اين آنزيم ضد ميكروبي اشك را”ليزوزيم” ناميد. معلوم شد كه اين آنزيم اهميت كاربردي چنداني ندارد، چون ميكروب هايي كه ليزوزيم از بين مي‌برد نسبتا بي‌ضرر هستند، اين اكتشاف مقدمه ضروري كشف پني سيلين شد.

اما در تابستان سال ‪ ۱۹۲۸‬فلمينگ مشغول تحقيق درباره آنفلوانزا بود.

ضمن انجام كارهاي معمول آزمايشگاهي كه مي‌بايست كشت‌هاي باكتريايي را كه در ظرفهاي پهن در پوش دار رشد كرده بودند زير ميكروسكوپ بررسي كند، متوجه شد كه دريكي از ظرف‌ها ناحيه شفافي به وجود آمده است.

تحقيقات بيشتر نشان داد كه ناحيه شفاف در اطراف نقطه‌اي بود كه ظاهرا وقتي سرپوش ظرف گذاشته نشده بود، تكه‌اي كپك به درون آن افتاده بود.

فلمينگ با به‌خاطر آوردن تجربياتش در زمينه ليزوزيم ، نتيجه گرفت كه كپك چيزي توليد مي‌كند كه باعث مرگ باكتري‌هاي “استافيلوكوك” در ظرف كشت شده‌است.

فلمينگ كپك را جدا كرد و آن را به عنوان يكي از اعضاي جنس پني سيليوم شناخت، و ماده آنتي بيوتيكي را كه توليد مي‌كرد ، ” پني سيلين” ناميد.

‪ ۸۹‬سال پيش در چنين روزي ، نخستين موارد از “آنفلوآنزاي اسپانيايي” در آمريكا گزارش شد.

دانشمنداني كه ويروس عامل آنفلوآنزاي كشنده سال ‪ ، ۱۹۱۸‬موسوم به آنفلوآنزاي اسپانيايي را بازسازي كردند ، اعلام كردند كه رمز مرگبار بودن اين ويروس را كشف كرده‌اند.

گفته مي‌شود آنفلوآنزاي اسپانيايي در سال ‪ ۱۹۱۸‬حدود ‪ ۵۰‬ميليون نفر در جهان را كشت و علت اصلي توقف جنگ جهاني اول ، ارزيابي شد.

علت مرگبار بودن اين نوع ويروس تاكنون ناشناخته مانده‌است ، اما محققاني كه بازسازي اين ويروس را انجام دادند ، معتقدند يك ژن انساني پيدا كردند كه مي‌تواند كليد درك همه‌گيري خطرناك اين ويروس باشد.

آنان اميدوارند با مطالعات بيشتر از بروز همه‌گيري جهاني انواع آنفلوآنزا جلوگيري كنند.