من و دکترای حرفه ای فیزیوتراپی dpt

 بسمه تعالی

ارتقاء سطح پایه فیزیوتراپی DPT

  همکاران محترم: بسیاری از همکاران از تلاش و سیاست های اجرائی انجمن در راه رسیدن به ارتقاء سطح پایه فیزیوتراپی به DPT مطلع هستند. این فکر از سال های دور به تدریج به مطرح کردن آن که برای اکثر همکاران کاملاً ناآشنا بود در سخنرانی های افتتاحیه کنگره و در سر مقاله انجمن بعنوان یک خواست اعضاء، سیاست گذاری انجمن اجراء و مطرح گردید.
                           مسلماً یکی از عمده مشکلات برای رسیدن به اهداف ارتقاء سطح پایه فیزیوتراپی با مقایسه با بسیاری از کشورها حتی در حال توسعه که از آن به خوبی آگاهی داریم، نداشتن اختیارات و حتی در سطح مشاوره قرار گرفتن و یا در مدیریت های توسعه علوم پزشکی می باشد. در اکثر کشورها انجمن ها مشاور و سیاستگذار رشته خود هستند در حالی که در ایران انجمن ها حتی یک NGO هم کامل قلمداد نمی شوند. با این مشکل احساس شد که دانشکده ها می توانند در این تصمیم سهم مهمی را ایفاء کرده و پیگیری را به دانشکده ها واگذار نمائیم.
                     با ارسال نامه ای به نام دانشکده های توانبخشی که کشور در مجله انجمن هم منتشر شده (پیوست) تقاضا شد که هر دانشکده با انتخاب یک نماینده امور ارتقاء سطح کارشناسی فیزیوتراپی را به DPT پیگیری نمایند. اگر چه از نتیجه و استقبال این پیشنهاد از قبل آگاهی کاملی وجود داشت ولی لزوم ارسال آن را به دلائل مختلف و جلوگیری از متهم کردن انجمن در سال های بعد و هم چنین آگاه شدن از نقطه نظرات همکاران هیئت علمی نه تنها برای انجمن بلکه برای خود دانشکده ها ضروری و نتیجه نهایی از ارسال این نامه را مفید پیش بینی شده بود.
امروز که موج نیاز به ارتقاء سطح علمی وسیع تر و قوی تر شده، پیش بینی همان تفکرات و عکس العمل ها هم به تدریج ظاهر می شود. مخالفت های نامحسوس و موافقت های ظاهری کاملاً شبیه دوران رسیدن به استقلال فیزیوتراپی شده است. با این تفاوت موج ارتقاء سطح علمی از DPT در دوران دیگری به حرکت در آمده که مثبت تلقی می شود.

نظر به اینکه انجمن فیزیوتراپی مثل سایر انجمن ها در ارائه سیاستگذاری ها برخلاف تمام کشورها مورد مشاوره قرار نمی گیرند لذا پیگیری این حرکت که خواست و نیاز اکثریت اعضاء می باشد در هیئت مدیره انجمن مجدداً طرح و یکی از همکاران مسئولیت پیگیری و جمع آوری تمام اطلاعات و رفرانس های لازم را قبول و این یک اقدام درست در جهت پیشبرد اهدافی است که باید دنبال شود.
          مسلماً نباید بدون مستندات از تمام کشورهای جهان و تطابق آن با سیستم آموزشی و پیدا کردن بهترین راه اجرائی نباید حرکتی ناهماهنگ انجام گیرد که مشکلات را بیشتر نماید.
احساس می شود امروز خواست و نیاز جامعه فیزیوتراپی در کنار سایر پیشرفت ها به ویژه در سطوح علمی گروه پزشکی کشور یک ضرورت و یک خواست اجتناب ناپذیر است که نباید متوقف شود.
                 خواهش می کنم هر یک اعضاء در سراسر کشور اگر امکان همکاری و یا تماس با مسئولین و یا پیشنهادی و یا اطلاعاتی در این زمینه دارند که می تواند کمک کرده و مؤثر باشد کتباً با انجمن تماس تا اطلاعات به کمیته پیگیری DPT ارجاع داده شود.                    
مطمئن هستم همکاران در این راه همانند دیگر همکاران که خودجوش در این راه اقدام تأثیرگذاری را انجام داده اند در ارسال هر کمک و حتی کوچکترین رفرانس کوتاهی نکرده و انجمن را یاری بفرمایند.              

فیزیوتراپیست محسن هاشمی
رئیس هیئت مدیره انجمن فیزیوتراپی ایران و
عضو هیئت علمی